برمیگردی؟
آن قدر عمق دوستی هایمان زیاد بود
که یادم رفته بود
باید تو را در خیل معلمانم هم یاد داشت کنم
30 سال شوخی نیست
30 سال عمر آدم است
و مثلا
رفته ای درگز
مثل همیشه
و تلفنت در دسترس نیست
و قرار است که برگردی
کی ؟
نمی دانم
پ.ن : به یاد دوست و خواهر نازنینم دکتر مریم اسودی
+ نوشته شده در سه شنبه ۳۰ آبان ۱۴۰۲ ساعت ۸:۴ ق.ظ توسط ا.م.صفری
|
خدايا در آستانه كار خطيري قرار دارم . با اين كه تلاش كرده ام قلبم آكنده از بيم و اميد است . اگر چه زورق من كوچك است اما به تو اعتماد دارم و به تو توكل مي كنم و مطمئن هستم كه همه چيز خوب پيش خواهد رفت .